Handboek voor naasten bij euthanasie

Quote nabestaande

“Ik zou wel beter en meer uitleg willen hebben gehad. Het is van te voren niet voldoende doorgedrongen dat het zo snel zou gaan en dat het zo definitief is. Ook zou het fijn zijn geweest als er meer aandacht was geweest voor de toekomstige nabestaanden. Omdat mijn vader arts was en hij dit met collega artsen besprak, hadden de gesprekken een hoog feitelijk gehalte. Onze emoties werden niet besproken, enkel de vraag of we het ermee eens waren.” (nabestaande)

Heel veel informatie

‘Maandagmiddag om half zes’ is het eerste handboek voor naasten bij euthanasie. De behoefte aan begeleiding en informatie is juist in aanloop naar euthanasie heel groot, maar moeilijk te vinden. Bovendien is er weinig tijd. Dit handboek is geschreven om de naasten van iemand die gaat overlijden door euthanasie, in één keer de meeste informatie te verschaffen rondom het proces en alles wat daarbij komt kijken. Bovendien draagt dit handboek eraan bij dat naasten zich bewust worden van datgene waarmee zij nog iets voor hun dierbare of zichzelf kunnen betekenen.

Traumatisch

Het idee voor dit handboek is ontstaan na het overlijden van mijn moeder. Na een lang ziekbed is zij gestorven op een maandagmiddag om half zes door euthanasie. Alhoewel de euthanasie ‘mooi’ is verlopen, heb ik het als traumatisch ervaren. ‘s Middags waren wij nog grappen met elkaar aan het maken en om half zes, na een spuitje van de dokter, viel zij in slaap. Na een tweede spuitje was zij overleden. Ik vond dat contrast écht te groot.

Geen andere uitweg

Bovendien wist ik mij vanaf het moment dat ik het nieuws hoorde, absoluut geen raad met mijn emoties. Mijn aandacht was geheel gericht op mijn moeder. Tenslotte was zij degene die ging overlijden. Het besef dat zij zó veel heeft geleden, dat zij geen andere uitweg meer zag dan de dood, was weerzinwekkend. Die keuze moeten maken, terwijl zij zielsveel van haar kinderen en kleinkinderen hield en het allerliefste bij hen wilde blijven: wat heb je dan al doorstaan? Wie ben ik dan om ook maar één seconde aan mijzelf te denken?

Veel baat bij

Pas naderhand realiseerde ik mij dat ik meer had kunnen doen voor mijn moeder én voor mezelf. Ik had mij beter kunnen voorbereiden op het moment van de euthanasie. Helaas kregen wij geen kans om het over te doen. En daarom heb ik dit boek geschreven, zodat toekomstige naasten veel aan dit handboek kunnen hebben. Ook zij krijgen maar één kans!

Dit boek is via deze link te koop dan wel op te vragen in uw lokale boekhandel.

Harte groet,

Margo


“Maandagmiddag om half zes is een prachtig, gedegen en vooral liefdevol boek!” (Caroline Ligthart | auteur)